Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/18234 K.2019/4005

Dava, yersiz ödenen yaşlılık aylıklarının faiziyle geri ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurumun, yurtdışı çalışmalarının borçlanması sonucu tarafına yaşlılık aylığı bağlanan davalının, aylığın bağlanma tarihi itibariyle yurda kesin dönüş şartını yerine getirmemesi nedeniyle bağlanan aylığın 25/07/2009 tarihi itibariyle kesilmesi sonucu, yersiz ödenen toplam 45.553,43TL aylıkların geri ödenmesini talep ettiği, Mahkemece davanın kabulü ile talep edilen dava konusu miktarın ödeme tarihlerinden itibaren geri ödenmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki belgelerden ise, davalı sigortalı tarafından, Ankara 2. İş Mahkemesinin 2010/819 E., 2011/630 K. sayılı dosyasında davamız konusu Kurum işleminin iptalinin dava edildiği, davanın kabul edilerek 01.08.2004 tarihinden itibaren yeniden yaşlılık aylığının bağlanması gerektiğine karar verildiği, Kararın, Dairemiz 14.06.2012 günlü, 2012/9976 E., 2012/11357 K. sayılı ilamı ile onandığı görülmüştür.

Aynı dava konusu Kurum işleminin iptal edildiği, tarafları aynı mezkur dava dosyası, eldeki temyize kona karara dayanak olabilecek kesin delil niteliğinde olduğundan, Mahkemece, anılan dava dosyasının celbi ile, dosyadaki kesinleşen sonuca göre, davalı sigortalının geri ödemesi gereken yersiz aylık döneminin belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.