Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/18499 K.2017/913

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

17.07.2081 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölen sigortalı işçi ...’m hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının, 506 sayılı Kanunun 26.ncı maddesi uyarınca rücuan tahsili istemine ilişkin davada; Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Kanun’da teselsüle ilişkin herhangi bir hüküm yer almadığından, Borçlar Kanunu’nun 50 ve 51’inci maddelerinin uygulanmasında yasal bir engel bulunmamaktadır. Teselsüle dayanan davalarda, Kurum, zararının tümünün tazminini bütün sorumlulardan birlikte veya sorumluların her birinden ayrı ayrı ya da sadece birinden istemek hakkına sahiptir. Tazmin sorumlularından her biri Kuruma karşı zararın tamamından, fakat birbirlerine karşı ise kendi kusurları oranında sorumludurlar. Bu nedenle; davacı Kurum istemi gereği olan teselsül hükümlerinin gözardı edilmesi sonucu, yazılı şekilde kusurları oranında sorumluluğa karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamak, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.