KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/18555 E., 2019/3988 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2019
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
... adına Av. ... ile 1-... İnş. San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 2-... İnş. ve Tic. A.Ş. 3-... ve ihbar olunan Yapı Kredi Sigorta A.Ş. arasındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 24.06.2016 tarih 2015/539 E. - 2016/649 K. sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı ... ile davalılardan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri ve ... İnş. ve Tic. A.Ş. tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Davalılar ... İnş.
San. ve Tic. A.Ş. ve ... İnş. ve Tic. A.Ş. arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz eden her davalı adına ayrı ayrı başvuru ve nisbi karar harcı yatırılması gerekirken tek bir maktu ve başvuru ve karar temyiz harcı yatırılmak suretiyle eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.
Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalılardan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve ... İnş. ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderler ödenmemiş bulunmaktadır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/18555, K. 2019/3988, 6 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama