Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/3130 K.2016/9425

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, davalı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava; 19.07.2002 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının, ilk davada hükmolunmayan bakiyesinin tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davacı tarafından davalı hakkında açılan ve kesinleşen ....... İş Mahkemesi’nin ........Esas .........

Karar sayılı rücû davasında, masraflar ile peşin sermaye değerli gelirlerden oluşan Kurum zararının 53.193,07 TL olduğu kısmi talepte bulunulduğu, davalının % 87,50 oranında kusurlu bulunduğu, mahkemece masraflar ile ilk peşin sermaye değerli gelirlerden oluşan Kurum zararının 8.882.83TL olarak belirlendiği, talep doğrultusunda 2.659,65TL’sinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Bozma ilâmı doğrultusunda yapılan araştırma sonuncunda; gerçekten meslek hastalığı sonucu 19.07.2002 tarihi itibarıyla % 31,20 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden gelire giren sigortalının, sürekli iş göremezlik oranı bilahare artma ile %39,20’ye yükseldiği; davalı Kurumca, ilk peşin değerli gelirin 9.227,57 TL olarak bildirildiği, % 8 göre fark maluliyet oranına ilk peşin değerli gelirin değişmeyip, fark SYZ miktarının 69,83 TL bildirildiği görülmüştür.

İş bu dava da Kurum, ilk rücû davasından bakiye kusur farkından kaynaklanan alacağı talep etmiş olup, ilk davada Kurum'un artışlı gelir miktarı gözetilerek talep de bulunduğu, ilk davada artışlı gelirler hariç olmak üzere hükmolunan ilk peşin değerli gelir miktarının mahsubu ile bakiye kusur karşılığı kurum zararı olan 7.557,52 TL’nin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilk davada hükmolunan artışlı gelirlerin tamamen mahsubu sonucu eksik rücû alacağının hüküm altına alınmış olması,bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3. madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.