Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/3980 K.2017/4801

Dava, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1966-1969 tarihleri arası yurt içi çalışmaları ile ve 1973-1990 tarihleri arası 3201 sayılı Yasa kapsamında ki borçlanma süreleri üzerinden 01.11.1991 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı bağlanan davacının, 27.11.2007 tarihli ... sigorta merciine ait TR 4 belgesine göre 29.01.1973-31.12.2005 tarihleri arası dönemde çalıştığı ve yardım aldığının anlaşılması karşısında, 5510 sayılı Yasanın 96/a bendi hükmü uyarınca 05.03.2008 tespit tarihi de gözetilerek,

istirdat döneminin 05.03.1998-31.12.2005 arası ve istirdat tutarının da 12.05.2014 günlü ek bilirkişi raporu uyarınca 24.346,89 TL asıl, 21.264,37 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 45.611,26 TL üzerinden istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken, benimsenen hesap yöntemiyle ve fazla kurum alacağına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.