Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/5140 K.2016/8862

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... adlarına Av. ... hakkında İş Mahkemesince verilen 27/01/2016 günlü, 2009/396 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararın davacı ve davalıların avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi ve gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içeriğinden, müştereken düzenledikleri dilekçe ile temyiz yoluna başvuran kurum haricindeki davalılar yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz harcı yerine, yalnız bir davalı için harç ödendiği anlaşılmaktadır. Eldeki davada kendileri için ayrı hüküm kurulan ... ve ... ile davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle hakkında hüküm kurulan her bir davalı adına ayrı temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz harcı yatırılması gerekirken tek bir temyiz harcı yatırılmak suretiyle eksik harç yatırıldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Ayrı ayrı temyiz ve temyiz başvuru harcı ve temyiz masraflarının süresinde ödenmesi durumunda, temyiz incelemesi için dosya dairemize gönderilmeli; ödenmemesi durumunda ise, daha önce ödenmiş olan harcın hangi davalılar yönünden ödendiği sorularak, diğer davalı/davalılar yönünden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi gereğince temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.