Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/5270 K.2016/10124

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi, istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Asıl dava yönünde yapılan incelemede;

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 20169 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 2.190,00-TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda; davacı kurum tarafından Gaziantep 13.İcra Müdürlüğünün 2013/22135 Esas sayılı dosyası ile yersiz yapılan sağlık giderlerinin tahsili için toplam 1.575,60-TL üzerinden başlatılan icra takibine, davalının 08/07/2013 tarihli itirazı üzerine takibin durduğu, kurumca iş bu asıl dava ile itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesinin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu asıl davada, dava konusu tutar 1.575,60-TL olup, temyiz denetimine konu olan tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması olanaksızdır.

O halde, davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Birleşen dava yönünden yapılan incelemede;

Davacı kurum tarafından Gaziantep 13.İcra Müdürlüğünün 2013/22143 Esas sayılı dosyası ile yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsili için toplam 22.991,35-TL üzerinden başlatılan icra takibine, davalının 08/07/2013 tarihli itirazı üzerine takibin durduğu, kurumca itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesinin talep edildiği, mahkemece iş bu dava, 2014/327 Esas sayılı asıl dava ile birleştirilerek, birleşen davanın da kabulüne karar verildiği, anlaşılmaktadır.