Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/5511 K.2016/13453

Dava, davacının 1991-1996 yılları arasında 1479 sayılı Kanuna tabi, sonrasında ise 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalı olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuki yarar, davanın konusuna ilişkin dava şartlarından olup, davacının dava açmakta hukuken korunmaya değer bir yararının bulunması gerekir. Davada davacının hukuki yararının bulunup bulunmadığı mahkemece re'sen araştırılacak hususlardandır.

Hâl böyle olunca, Mahkemece, Kurumun, davacıyı davadan önce 04.07.1991-19.12.1991 tarihleri arasında zorunlu, 11.04.1996-31.05.1996 tarihleri arasında isteğe bağlı 1479 sayılı Kanun kapsamında, 01.12.2003 tarihinden itibaren de 2926 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul ettiği ve davacının bu sürelere yönelik talebinde hukuki yararının bulunmadığı gözetilerek, bu yöndeki talebin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, ayrıca, 01.01.1998-01.12.2003 tarihleri arasındaki dönemde ise yargılama aşamasında davacının Kurumca 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan döneme yönelik talebin konusunun kalmadığının gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.