Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/5917 K.2019/1938

Dava, birikmiş maluliyet aylıklarına ödenmeyen işlemiş faiz alacaklarının tahsili istemini ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının aşağıdaki bend kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Adana 4. İş Mahkemesinin 2010/1067 E., 2013/417K. sayılı kararına istinaden 01.02.2010 tarihinden itibaren davacıya maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin karar verildiği ve kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği, kesinleşen karar sonucu, davacının 06.02.2014 tarihli talebine istinaden 01.02.2010-27.02.2014 tarihleri arasındaki hak ettiği maluliyet aylıklarının Kurum tarafından 27.02.2014 tarihinde ödendiği, maluliyet aylıklarına işlemiş yasal faizin ödenmemesi üzerine davacı tarafından bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Eldeki davada Mahkemece, faizin ödenmesine dair verilen karar isabetli ise de, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 121/3. maddesinde öngörülen “...Temerrüt faizine, ayrıca temerrüt faizi yürütülemez.” (818 sayılı Borçlar Kanununun 104. maddesi “...Geçmiş günler faizinin tediyesinde temerrüt sebebi ile faiz yürütülemez.”) hükmüne aykırı olarak yazılı şekilde faize faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzelterek onanmalıdır.