Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/710 K.2016/3495

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı vekili temyizi yönünden ise;

Davacının isteminde davalı işyerinde çalışmalarında itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiğinin tespiti istemi olduğu, dosya kapsamından, davacının, davalı işverenin işyerinden 01.08.1992 ila 1993/2 döneminde sigortalılık bildirimleri bulunduğu, 1993/2 dönemde bildirilen gün sayısının 120 gün olduğu gözetildiğinde, davacının 01.08.1992 – 31.08.1993 tarihleri arasındaki dönem gözetilerek, hüküm kurulması gerekirken, mahkemece, yazılı şekilde 01.08.1992 – 31.07.1993 tarihleri arasındaki dönem yönünden kısmen kabule dair hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.