Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/7739 K.2016/8585

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresinin geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, 19 yıl 9 ay 6 gün hizmet süresi dışında 10 ay 28 gün askerlik hizmetinin bulunduğu, ilk fazla prim ödeme tarihinin 23.03.2011 olması ile fazla ödemenin karşılık geldiği sigortalılık süresinin 4 yıl 4 ay 5 gün olması sonucunda 25 yıl 9 gün hizmetinin olduğu sabit ise de, yaşlılık aylığı şartları açısından ilk fazla prim ödeme tarihine 4 yıl 4 ay 5 günlük hizmet eklendiğinde 28.07.2015 tarihinde 25 yıl 9 günlük hizmetin yerine gelmiş olması,

dolayısıyla bu tarihi takip eden ay olan (25 yıllık hizmetin 19.07.2015 tarihinde yerine geldiği) 01.08.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanacağı belirgin bulunduğundan, davanın kısmen kabulüne karar verilip, yargılama giderlerinin de buna göre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.