Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/7886 K.2018/10926

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davalılar Halil Köseoğlu ve ... yönünden reddine TCDD Genel Müdürlüğü yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 19.09.2004 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerince rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanununun 26. maddesidir.

506 sayılı Yasa'nın 26. maddesinde davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise “İş kazası veya meslek hastalığı, 3 üncü birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3 üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmü getirilmiştir.

Mahkemece, 20.09.2013 tarihli bilirkişi rapor alınmış ve bu rapor ile ceza davasında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi gidermek üzere 14.10.2014 tarihli heyet raporu alınmış ve bu raporda dosya kapsamındaki raporlar ve ceza davasında alınan raporlar irdelenmiş ancak, davalı ...'ye %25 işçiye %75 kusur verilmiş, davalı ... ve ...'e kusur verilmeme gerekçesi irdelenmemiş ve 14.10.2014 tarihli rapor hükme esas alınmıştır.

Ceza davasında alınan kusur raporlarında ...'e ve gerekli emniyet tedbirleri aldırmayan ilk amir ve yapılan işten sorumlu TCDD yetkililerine kusur verilmiş olması, yine ...'e 2/8 ve yol müdürü yoksa 1. bölge müdürüne 4/8 oranında kusur verilmesi karşısında ve davanın teselsül hükümlerine dayalı olarak da açıldığı gözetildiğinde, tüm raporlar irdelenerek ve kusur verme yada vermeme gerekçeleri beliritlmek suretiyle düzenlenecek bilirkişi heyet raporu alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece anılan hususlar değerlendirilmek suretiyle alınacak uzman bilirkişi heyet raporu sonucuna göre karar verilemelidir.

2-Dava konusu iş kazasında haklarında dava açılan davalılar ... ve Halil'in TCDD' de 657 sayılı Kanun 13. maddesi kapsamında çalışıp çalışmadıkları mevcut kadroları araştırılmakasızın karar verilmiştir.

Anayasanın 129/5 maddesinde "memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve Kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak, ancak idare aleyhine açılabilir." hükmünün öngörülmüş olmasına, keza 657 sayılı Kanunun 13. maddesi de bu hususu amir olduğundan yetkilerini kullanırken deyiminin; uygulamada görevlerini yaparken biçiminde yorumlanmasına,

normlar hiyerarşisine göre önce Anayasa ve sonra sırasıyla, Kanun, Tüzük ve Yönetmelik hükümlerinin uygulanması prensibinin hukukun evrensel kurallarından bulunmasına göre, eylem veya işlemin görev kusuru olarak nitelendirilebildiği hallerde, kişisel kusura dayanılarak memur hakkında Adli Yargıda doğrudan doğruya dava açılmayacağına ilişkin düzenlemeler gözetilerek davalılar ... ve Halil'in durumu tespit edilerek bu yasal çerçevede irdelenmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.