Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/7990 K.2016/11739

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki dava, 02.07.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen, fakat işverenin sigortalıya açtığı ve kesinleştiği anlaşılan diğer dava ile aslen başlangıç tarihinden itibaren %9,6 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu belirlenen sigortalıya yapılan masraflar nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21/4. ve 76/son fıkrasına dayalı olarak tazminine karar verilmesi istemine ilişkin olup,

davalı işverenin %50 kusurlu olmasına göre kurumca yapılan tedavi giderleri ile geçici iş göremezlik ödemelerine kusur uygulanmak suretiyle belirlenen bu kusur karşılığının davalı işverenden tahsiline karar verilmesi gerekirken, Hakim; "her iki tarafın iddia ve müdafaaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez" kuralına aykırı biçimde talebi tam olarak karşılamaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.