Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/821 K.2016/10877

Dava, geçirdiği iş kazası sonucu %11,3 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalıya, sürekli işgöremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacıya 10.06.1998 tarihini takip eden ay başından itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 16/02/1996 tarihli iş kazası sonucu, prosedür kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurul karıyla iş kazası tarihi itibarıyla %11,3 oranında sürekli iş göremezlik durumuna maruz kaldığı anlaşılan davacı sigortalıya, anılan oran üzerinden iş kazası kolundan gelir bağlanması istemine ilişkin olan davada; Mahkemece, uyulan 19/03/2015 günlü bozma ilamı uyarınca, işgöremezlik durumunun iş kazası tarihi itibarıyla başladığının tespiti ile, davacıya 506 sayılı Kanunun 99. maddesine göre, işgöremezlik gelirini talep ettiği 10/06/2003 tarihinden 5 yıl geriye dönük olarak 10/06/1998 tarihini takip eden ay başından itibaren gelir bağlanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının işgöremezlik oranının %11,3 olduğunun ve sürekli işgöremezliğinin iş kazası geçirdiği 16/02/1996 tarihinde başladığının tespitinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, sürekli işgöremezlik gelirinin talep edildiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar.

Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasında ise, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesine yer verilmektedir.

Mahkemece, davacının, sürekli işgöremezlik gelirine ilişkin talebini 10/06/2003 tarihli dilekçesi ile ileri sürdüğü gözetilerek, olaya uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın 99. madde hükmüne göre davacıya, talep tarihini takip eden ay başından itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yasal mevzuatın hatalı yorumlanması sonucu, hükümde ve gerekçesinde yazılı şekilde, talep tarihinden geriye dönük beş yıllık dönem yönünden de gelir bağlanmasına karar verilmesi, ayrıca hükmün gerekçesinde iş kazası geçirilen tarihin de maddi hataya dayalı olarak 12/06/1996 olarak belirtilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.