Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/8229 K.2018/7728

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-...İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... 3-... Turz. İnş. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... 4-...A.Ş. adına Av. ... 5-... ve ihbar olunan ... Sigorta A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... 3. İş Mahkemesinden verilen 28/01/2016 günlü ve 2012/688 E. - 2016/24 K. sayılı hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ..., ...İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti., ... Turz. İnş. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ...A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı ...'a tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. İş Mahkemeleri Kanunu’nun 15. maddesinde; 5521 sayılı Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş iken, 6100 sayılı HMK.'nun 447. maddesi, mevzuatta yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağını belirtmiştir.

Buna göre, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının da tanınması gereklidir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 347. maddesi de aynı düzenlemeyi içermektedir.