Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/8470 K.2016/10330

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin, 03.12.2013 günlü 2013/7658 Esas -23328 Karar sayılı ilamı ile sair yönler incelenmeksizin, usulü eksiklikler edeniyle bozulan eldeki davada, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve Anayasa’nın emredici ilkelerine uygun şekilde gerekçeli karar tesis edilmiş olduğu anlaşılmakla esasa yönelik inceleme yapılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut olayda davacının, 01.10.1999-02.07.2003 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak davalı işveren nezdinde çalıştığının tespitini istediği davada, Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 01.01.1999-02.07.2003 tarihleri arasında ayda

15 gün süre ile hizmet akdiyle çalıştığının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi, mevcut deliller mahkemenin kabul gerekçesi ile örtüşmemektedir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının aynı işyerinde, aynı sıfatla icra ettiği hizmetleri nedeniyle, davalı işveren tarafından 02.07.2003-30.04.2011 tarihleri arasında ayda 30 gün esası ile Kuruma bildirim yapıldığı, ibraz olunan ve taraflarca inkar edilmeyen “Apartman Görevlisi Çalışma Koşulları ve Görevleri” başlıklı talimatname şeklinde düzenlenen evrak ile “Apartman Görevlisi Sözleşmesi” adlı belgede davacının günde 7,5 saat, haftada 45 saat esası ile tamgün çalışacağının bağıtlanmış olduğu, yine bir kısım tanık beyanlarının davacının tamgün esası ile çalıştığını teyit ettiği hususları birlikte dikkate alınarak;

davacının aylık çalışma süresi, tereddütte mahal bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı, bu kapsamda özellikle, ayda 30 gün üzerinden bildirim yapılan dönemde davacının yaptığı iş ve hizmetler ile dava konusu dönemdeki çalışma şeklinin aynı nitelikte bulunup bulunmadığı irdelenmeli; böylece gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; davacının talep başlangıcının 01.10.1999 tarihi olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da tespit edilen kabul başlangıcı istem gibi 01.10.1999 tarihine yönelik olduğu, mahkemenin kabulünün de bilirkişinin hesap tablosuna uygun olarak (01.10.1999 tarihinden itibaren) 31.12.1999 tarihine kadar 45 gün çalıştığının tespitine yönelik olduğu halde, karar yerinde kabul başlangıcının çelişki yaratacak şekilde 01.01.1999 tarihi olarak yazılması ayrıca isabetsizdir.

Mahkemece, belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.