Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/9147 K.2016/12976

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, ... bünyesinde futbolcu olarak çalıştığı 01.06.1998-31.05.1999, 20.07.1999-31.05.2000 ve 20.07.2000-29.08.2002 tarihleri arasında sigortalı olduğunun tespitini talep etmiş; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

3- a) Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun “Prim Belgeleri” başlığını taşıyan 79. maddesinin onuncu fıkrasında, yönetmelikle belirlenen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca saptanamayan sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak (5) yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilâm ile kanıtlayabildikleri takdirde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının göz önünde bulundurulacağı açıklanmış olup, anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden getirilen süre,

doğrudan doğruya hakkın özünü etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hakkın özü bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Fıkrada öngörülen hak düşürücü süre uygulamasında, hizmetin ara vermeksizin kesintisiz gerçekleştiği durumlarda, çalışmanın sona erdiği(işten çıkış yapıldığı) yılın sonuna karşılık gelen 31 Aralık gününden başlayarak (5) yıllık sürenin hesaplanması gerekmektedir.

Eldeki davada, davacının 10.07.1998 tarihinde başlayan bildirimlerinden önceki döneme ilişkin talebinin, davanın açılma tarihinde 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi sebebiyle değerlendirilmeye tabi tutulamayacağı belirgin olup, hüküm fıkrasında bu dönem yönünden de kabul kararı verilmesi isabetsizdir.

b) Davacı ile davalı işveren arasında yapılan tek tip profesyonellik sözleşmelerine göre, 20.07.2000-31.05.2001 ve 31.07.2001-31.05.2003 tarihleri arasında geçerli olmak üzere profesyonel futbolcu sözleşmeleri imzalanmasına karşın,

mahkemece sözleşme olmayan 31.05.2001-31.07.2001 tarihleri arası dönem yönünden de kabul kararı verilmesi hatalı olup; belirtilen hususlar nedeniyle kısmen kabule göre temyiz eden davalı Kurum açısından yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, hükmü temyiz etmeyen davalı yönünden davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmek suretiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.