Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/1106 K.2017/8178

Davacılar, murislerinin yurtdışındaki çalışmasına ilişkin belgenin usulsüz olmadığını belirterek ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozma üzerine, ilamında belirtilen şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). Fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü öngörülmüştür.

Eldeki davada, Dairemiz bozma ilamı ile davacıların tahsis talep tarihi itibari ile hak sahipliklerinin irdelenmesi yönüne işaret edilmiş ise de, davacılardan Halil hakkında öğrencilik hakkının devam edip etmediği araştırılmaksızın, 03.10.2015 tarihinde üniversiteye kayıt olduğuna dair belgenin esas alınması suretiyle karar verildiği, aynı zamanda bu davacının 15.04.1994 doğum tarihine göre 18 yaşını doldurduğu 15.04.2012 tarihinden sonra işe girdiği 07.08.2012 tarihleri arasında kalan dönem ile yükseköğrenimden mezun olduğu 30.06.2014 tarihi ile,

bir gün süreyle işe girdiği 18.04.2015 ve sonrasında 03.10.2015 tarihleri arasında kalan dönemler bakımından da hak sahipliği sıfatının varlığı araştırılması gerekli olup, diğer davacılar Kinem ve Kerime bakımından ise zaten davalı kurumca 01.06.2010 tarihinden itibaren yargılama sırasında ölüm aylığı bağlanmış olduğu, bu nedenle bu davacıların talepleri bakımından dava konusunun varlığının devam edip etmediğinin irdelenmesi ile sonucuna göre bir karar tesisi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, 12.05.2010 tarihli tahsis talebine göre aylığın başlangıç tarihinin, takip eden aybaşı olan 01.06.2010 olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmekzisin, davacıların hak sahiplikleri ve uzun vadeli sigorta kolları üzerinden bağlanması gereken “ölüm aylığı” ibaresi yerine yasada mevcut olmayan “emeklilik” ibaresinin kullanılması suretiyle, yazılı şekilde karar tesisi isabetsizdir. O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.