Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/1508 K.2018/95

Dava, Alman rant sigortasına girişin Türkiye’de sigorta başlangıcı sayılması ile yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 05.09.2006-23.01.2013 tarihleri arası 2.299 gün 4/I-b sigortalılığı, 05.02.1988-15.03.2006 tarihleri arası 5.620 gün 3201 sayılı Yasa uyarınca ve 4/I-b kapsamında yapılmış borçlanma süresi olmak üzere toplam 7.919 prim gün sayısı bulunan ve 05.02.1988 tarihi itibarıyla da Alman rant sigortasına giriş yapan davacının 1479 sayılı Yasanın geçici 10. madde hükmü uyarınca 01.03.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşılmaktadır.

Davalı kurum tarafından, davacının 25.12.2012 günlü borçlanma başvurusuyla 05.02.1988-15.03.2006 tarihleri arası süreyi açıkça borçlanmak istemesi üzerine, tahsiste esas alınan 5.620 günlük süre üzerinden yapılan tahakkuk ve ödeme işlemlerinin yerinde olması karşısında, tahsise yetecek süreden fazla borçlandırma yapıldığı gerekçesiyle, 719 günlük borçlanma bedelini davacıya iade eden mahkeme yaklaşımı usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.