Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/1518 K.2019/4969

Asıl ve birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan davacı kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davacı kurumun 19.12.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile asıl davaya konu peşin sermaye değerli gelir yönünden %50’ye tekabül eden miktar 5.321,18 TL ve birleşen davaya konu geçici iş göremezlik ödeneği, hastane ve yol masraflarının %50’ye eden miktar 1.361,06 TL talep etmiş, mahkemece yanılgılı değerendirme ile, asıl davada ıslah dilekçesi doğrultusunda davanın kabulüne, birleşen davada ise anılan masrafların %25’ine hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dolayısıyla mahkemece birleşen davada da ıslah edilen miktar üzerinden davanın kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.