Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/187 K.2017/2686

Dava, davalı Kurum tarafından eksik işçilik sonucu tahakkuk ettirilen fark prim borcunun iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası incelendiğinde, ...

Şantiyesi Prefabrik bina yapımı için İl Özel İdaresi tarafından yapılan ihaleyi davacının üstlendiği, taraflar arasında yapılan şartname gereği, 1 inşaat, 2 makine, 3 elektrik mühendisinin 2012/4-7 dönemleri ve arasında çalıştıklarından bahisle davalı Kurumca işe giriş ve ayrılış bildirgelerinin verilmesinin istenilmesi ve sonrasında re’sen düzenlendiğini, eksik işçiliğe dayalı olarak tahakkuk ettirilen prim borcuna yapılan itirazın reddedilmesi üzerine işbu davanın süresinde açıldığı,

dosya içeriğinde danışmanlık adı altında 23.12.2012-29.12.2012 tarihleri arasına ilişkin dört adet danışmanlık, denetim, kontrollük hizmeti içerikli faturalar sunulduğu, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, teknik personelin asgari ücret karşılığı çalışmasının mümkün olmadığı, teknik personellerin piyasada serbest bürolar tarzında çalışıp kendi adlarına vergi mükellefi olmaları nedeniyle ihale konusu işte yaptıkları teknik hizmetin diğer çalışanlardan çok farklı olduğu,

gereken kısımda danışmanlık hizmeti vermekte oldukları nedeniyle tüm mesailerini bu işe harcamalarına gerek olmadığının belirtilmesi sonucu, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, söz konusu hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

İl Özel İdaresi ile davacı arasında yapılan sözleşmenin 23.1. Maddesi gereği, yüklenici idareye bildirdiği teknik personelin onaylandığının kendisine bildirildiği tarihten itibaren bu teknik personeli (1 inşaat, 2 makine, 3 elektrik mühendisi) işyerinde bulundurmak zorunda olup, yapım işleri genel şartnamesi gereği, teknik

personelin geçici olarak işyerinde bulundurulmasına dair taraflar arasında imzalanmış herhangi bir protokolün de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacı, bu sözleşme gereklerini yerine getirmek zorunda olduğundan, belirtilen 90 günlük sürede söz konusu teknik personelin işyerinde bulunması gerekmekte olup, İl Özel İdaresi’nin göndermiş olduğu bilgi ve belgeler nazarında, eksik işçilik sonucu prim borcu tahakkuk ettiren kurum işleminin yerinde olduğu belirgindir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.