Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/1899 K.2017/4013

Dava, 506 sayılı Kanun kapsamındaki 20.10.2001-23.11.2001 döneminde bildirilen hizmetlerin iptali ile Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 11.11.2003 tarihine kadar devam ettiğinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının 01/05/1999 tarihinden itibaren başlamak üzere 2926 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, kısa süreli çalışması dışında 10.11.2003 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur sigortalılığının devam ettiği, primlerinin ödenmiş olup, herhangi bir prim borcunun bulunmadığı anlaşılmakla 24/11/2001-10/11/2003 tarihleri arasında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, kabulle çakışan biçimde, mevcut bulunan 20/10/2001- 23/11/2001 dönemindeki kısa süreli SSK’lı çalışmalar dışlanmaksızın, yazılı biçimde hüküm tesis edilmesi yerinde görülmemiştir. Diğer taraftan, dosya kapsamından 20/10/2001- 23/11/2001 dönemi çalışmalarının gerçek ve fiili olduğu anlaşılmakla, bu sürelere yönelik kaydın ve kurum işleminin iptaline yönelik hüküm kurulması da isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.