Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/2274 K.2017/4335

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olay incelendiğinde; davacının 1996 Ağustos ile 2001 Eylül'üne kadar çalıştığını, sonrasında tekrar aynı iş yerinde 2002 Nisan ile 2008 Mart ayları arasında kesintisiz çalıştığını ve bu sürelerin tespitini istediği, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 01.04.2002 tarihi öncesindeki talepler ile ilgili olarak hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle talebin reddine,

01.04.2002 ile 04.06.2007 tarihleri arasındaki süre yönünden Yargıtay incelemesinden bozulmayarak kesinleşen toplam 687 prime esas gün hizmeti olduğunun tespitine ve fazlaya ilişkin talebin reddine dair hüküm fıkraları ile ilgili tekrar karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, Dairemizin 28.01.2016 tarihli ilamı ile bozma ilamına uygun hüküm oluşturulmadığı, kesinleşen toplam 687 prime esas gün hizmeti olduğunun tespitine ilişkin hükmün bozma ilamı kapsamı dışında kalıp kesinleştiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu yönünden hükmün bozulduğu,

bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381’inci maddesinde, mahkemenin, hazır olan tarafın iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim edeceği (yüze karşı okuyacağı), kararın tefhiminin en az 388’inci maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olacağı belirtilmiş, 388’inci maddesinde kararın içereceği konular sıralanarak,

yargılama sonunda kurulan hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz yinelenmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve duraksama uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu bildirilmiş, 389’uncu maddesinde, mahkeme kararı ile iki tarafa yüklenen ve verilen görev ve hakların kuşku ve duraksamayı gerektirmeyecek şekilde oldukça kolay anlaşılır ve açık yazılması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Anlaşılacağı üzere söz konusu düzenlemeler, yargıda netlik ve açıklık ilkesine uygun olarak kamu düzeni ve barışının sağlanmasını amaçlamaktadır.

Diğer taraftan belirtilmelidir ki, mahkemece verilen karar, aleyhine temyiz yoluna başvurulması üzerine yasal denetim görevini yerine getiren Yargıtay tarafından bozulması ile ortadan kalktığından, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın tüm tarafları hakkında yukarıda değinilen yasal düzenlemeler çerçevesinde yerine getirilmeye elverişli yeni hüküm oluşturulması gerekmektedir.

Mahkemece davacının 04.04.2002-04.06.2007 tarihleri arasında 687 prime esas gün hizmeti olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmişse infaza ve denetime elverişli hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.