Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/2293 K.2017/5548

Dava, malulliyet oranının tespiti ve malullük aylığı tahsisi istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 25 ve devamı maddeleridir. Mahkemece, anılan yasal düzenlemeler kapsamında davacının malulliyet oranının ve malullük aylığına hak kazandığının tespitinde bir isabetsizlik yok ise de;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde yargılama giderleri sayılmış, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

Anılan Kanunun 326/2.maddesinde ise "Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır" hükmü düzenlenmiş olup, bu hüküm uyarınca, "davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine" dair verilen kararda, davalı Kurumun kabul ret oranına göre yargılama gideri ile sorumlu tutulması ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

Kararın gerekçe bölümünde bu hususa yer verilmiş ve hükümde davalı Kurum yargılama giderlerinden sorumlu tutulmuş ise de hükmün vekalet ücretine ilişkin 10.maddesinde davalı lehine yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi atfıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.