Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/2414 K.2017/4556

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 10.08.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaşamını kaybeden sigortalının hak sahiplerine yapılan peşin sermaye değerli gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davacı oluşan Kurum zararından toplamda 15.000,00 TL'yi talep etmiş, Mahkemece, gerçek zarar tavanlarının kusur karşılığı esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

İşverene karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı ve bunlara kusur oranları uygulanmalıdır.

Bu kapsamda, eldeki davada ilk peşin değerli gelirlerin kusur karşılığı gerçek zarar tavanlarının kusur karşılığından az olmakla, Mahkemece rücu alacağı her bir hak sahibinin ilk peşin değerli geliriyle sınırlı kabul edilip, hak sahibi eş ...’a bağlanan ilk peşin değerli gelir olan 100.514,76 TL'nin davalı işveren şirketin %70 oranındaki kusur karşılığı olan 70.360,33 TL'nin, hak sahibi oğul ...’a bağlanan ilk peşin değerli gelir olan 26.647,22 TL'nin davalı işveren şirketin %70 oranındaki kusur karşılığı olan 18.653,05 TL'nin, hak sahibi oğul ...’a bağlanan ilk peşin değerli gelir olan 28.822,55 TL'nin davalı işveren şirketin %70 oranındaki kusur karşılığı olan 20.175,78 TL'nin taleple bağlı kalınarak

davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, gerekçede gerçek zarar tavanlarının kusur karşılığı esas alınmak suretiyle hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONU Ç