KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2017/3013 E., 2017/5930 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili
Karar Metni
390 kelime·2 dk okuma
Dava, bir günlük sigortalılığın tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK.) 297. maddesinin (b) bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların kimliklerini...” kapsaması yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekmekte olup, karar başlığına davalı olarak “... Genel Müdürlüğü” yazılması gerekirken “...” yazılmış olması,
3-Davacının Çevre ve ... nezdinde çalışması bulunmayıp, ... Genel Müdürlüğü nezdindeki çalışmalarının tespitini istediği ve ... Genel Müdürlüğü’nün hükmi şahsiyeti bulunduğundan; Çevre ve ... hakkında davanın husumetten reddi ile avukatla temsil edildiğinden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, kararda yazıldığı şekilde hüküm tesisi ile aleyhine masraf ve vekalet ücretine hükmedilmesi,
4-Davacıya 14.01.2010 tarihli tahsis talep dilekçesine istinaden, bu tarihi takip eden aybaşı olan 01.02.2010 tarihinden itibaren aylık bağlanmasına dair hüküm kurulması gerekirken, tarih belirtmeyerek infaza elverişsiz karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göz önünde bulundurularak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2017/3013, K. 2017/5930, 20 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama