Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/3276 K.2020/948

Dava, davacının Kurum'un yaşlılık aylığının iptaline yönelik işleminin iptali ile Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyularak hükümde belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297’nci maddesinde; “... Taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Eldeki davada, davacının talebinin, aksi kurum işleminin iptali ile tahakkuk ettirilen borç tutarı nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine yönelmiş olması karşısında, davalı kurum alacağının miktarının belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmasa da, kurum alacağının 25.01.2011 tarihi itibari ile belirlenmesi karşısında, davacının kuruma borçlu olduğu belirlenen tutarın asıl alacağına tahsil tarihine kadar işleyen faizin de eklenmesine dair karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, maktu harçla açılan ve tespit istemine ilişkin olarak açılan eldeki davada, davacı taraf lehine maktu vekâlet ücreti tayini yerine nispi vekalet ücreti tayini de isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.