Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/334 K.2017/2307

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.01.2005 tarihinde iş kazasına maruz kalan sigortalının, vefatı nedeniyle, hak sahiplerine bağlanan gelir ile yapılan masrafların davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunu’nun 9, 10, ve 26. maddeleridir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

506 sayılı Yasanın 9. maddesi - (Değişik : 25.08.1999 - 4447 / 12 md. Y.T. 08.09.1999) “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür.” düzenlemesini öngörmektedir.

Anılan yasanın 10. maddesine göre ise, 9. maddede öngörülen işe giriş bildirgesini süresinde Kuruma intikal ettirmeyen işverenler hakkında 26. maddede öngörülen sorumluluk halleri aranmaksızın, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle Kurum tarafından bağlanan gelir ve harcamanın işverenden tahsil edileceğini düzenlemiştir. Yani, davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9 ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumluluğu için; işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin kuruma verilmesinden önce meydana gelmesi gerekir.

01.01.2005 günü saat 10.00 sıralarında, işverenin yüklenimindeki baz istasyonu kurma işinde çalışan kazalı sigortalı, üzerine çıkmış olduğu 25 m'lik direkten düşmesi sonucu vefat etmiştir.

Davaya konu iş kazası ile ilgili, Kurum müfettişliği tarafından yapılan denetimde, kazalı sigortalının yasal süre içinde Kuruma bildiriminin yapılmadığı tespit edilmiştir.

Olayla ilgili yargılama sürecinde düzenlenen 26.01.2012 tarihli kusur bilirkişi raporunda, işveren... Mühendislik İletişim İnşaat Mak. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti.‘nin % 70 (% 70 kusurun içinde olmak üzere ... ve ...’in % 5 er kusurlu oldukları), kazalı sigortalının % 30 kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Düzenlenen hesap bilirkişi raporunda, kazalı sigortalının yasal süre içinde Kuruma bildirimi yapılmadığından, işverenin % 85 kusur oranı üzerinden sorumlu olduğu değerlendirmesi yapılarak hesap yapılmış, işverenin sorumlu olduğu miktar olarak 41.105,75 TL hesaplanmıştır. % 70 kusur karşılığı sorumlu olunan miktar 33.851,81 TL hesap edilmiştir.

Mahkemece, teselsüle dayanılmasına rağmen ve hesap raporunun aksine; "33.851,81 TL Kurum zararının (davalı... Müh. İl. İnş. Mak. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin sorumluluğunun 7.253,94 TL ile sınırlı olmak üzere) gelirlerin onay tarihi ile sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, ... ve ... yönünden, işveren vekilliği sıfatı araştırılıp varsa 506 sayılı Yasanın 26/1 kapsamında sorumlu olacakları gözetilmeli ve teselsüle dayalı olarak karar verilmeli, davalı işverenin % 85 kusur, diğer davalıların % 70 kusur oranı üzerinden sorumlu oldukları değerlendirilerek, 33.851,81 TL den davalıların müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları, bakiye 7.253,94 TL den sadece işveren... Müh. İl. İnş. Mak. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğu gözetilerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.