Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/360 K.2019/4086

Dava, 13.10.2008 tarihli iş kazası sonucu %22.2 oranında sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya yapılan peşin değerli gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi giderlerinden oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Kanunun 21’ncı maddesi hükmü gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Mahkemece hükme esas kılınan bilirkişi raporuyla davalı işverenin %70, kazalı sigortalının %30 oranında kusurlu olduğu saptanmıştır. Davacı kurumca talep edilen alacağın, iş bu kusur miktarının içinde olması karşısında, talep edilen miktarın aynen hüküm altına alınması gerekirken, Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, talep edilen miktara ayrıca davalının %70 kusur oranının uygulanması suretiyle bulunan tutarın hüküm altına alınarak böylelikle eksik rücu alacağının karara bağlanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.