Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/4143 K.2018/4746

Dava, 01.08.2016 tirihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İstem

Dava 01.08.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

II-Cevap

Davalı Kurum vekili, davacı hakkında 5510 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi gereğince hizmet birleştirme işleminin 2829 sayılı Yasanın 8’inci maddesi kapsamında zorunlu olduğunu ve Kurumca bu yönde yapılan işlemlerin yerinde olduğunu belirterek davacının davasının reddine karar verilmesini istemiştir.

III-Mahkeme Kararı

A-İlk Derece Mahkeme Kararı

Mahkemece, Celp ve tetkik edilen dosyalar, gelen müzekkere cevapları, tarafların iddia ve savunmaları, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 506 sayılı Yasanın geçici 81- B/f maddesi hükmü şartlarının tümünü yerine getirdiği ve davacının tahsis talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığı anlaşılmakla davanın kabulüne, davacının 01.08.2016 tarihinde yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile davacıya 01.08.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylıkların hakkın doğumu tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili, istinaf yolu ile mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

B-Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 22.05.2017 günlü ilamı ile Davacının SSK'lı (5510 S.K. 4/1-a kapsamındaki) süreleri aylık bağlanması için yeterlidir. Hukuk Genel Kurulu kararına konu olduğu üzere davacının tüm süreleri birleştirmesinde hukuki yararı yoktur. Bağlı olarak davacı talep ettiği tarih itibari ile aylığa hak kazanmış olup bu itibarla mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan yerinde görülmeyen davalı tarafın istinaf başvurusunun HMK 353/1-b maddesinin 1. alt bendi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-Temyiz Eden:

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı davalı avukatı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

V-Temyiz Nedenleri:

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen karar, davalı avukatı tarafından, davacı hakkında 5510 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi gereğince hizmet birleştirme işleminin 2829 sayılı Yasanın 8’inci maddesi kapsamında zorunlu olduğunu ve Kurumca bu yönde yapılan işlemlerin yerinde olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

V-İlgili Hukuk Kuralları ve Esasın İncelemesi

Eldeki davada, Mahkemece, davacının yalnızca...'lı (5510 S.K.

4/1-a kapsamındaki) süreleri aylık bağlanması için yeterli olduğu için, Hukuk Genel Kurulu kararına konu olduğu üzere davacının tüm süreleri birleştirmesinde hukuki yararının bulunmadığına ve buna bağlı olarak davacının talep ettiği tarih itibari ile aylığa hak kazanmış olduğuna dair karar verilmesi isabetli ise de, aylıkların geç ödenmesi nedeniyle işleyen faizler bakımından, 5510 sayılı Yasa’nın 42. maddesinin “Kurum, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanacak gelir, aylık veya toptan ödemeleri,

gerekli belgelerin ve incelemelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde hesap ve tespit ederek sonuçlarını yazı ile bildirir.” hükmü uyarınca, Kurum'un, yaşlılık aylığı tahsis tarihini takip eden 3 aylık sürenin sonundan itibaren faiz alacağı ile sorumlu tutulacağı nazara alındığında, mahkemece bu durumun dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.