Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/4390 K.2018/981

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf avukatlarının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 19.05.1996 tarihli iş kazası sonucu %100 sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir ve yapılan masrafın, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 64.395,38 TL’sinin rücûan tahsilini talep etmiş olup, 17.05.2016 havale tarihli dilekçesiyle talebini ıslah ederek kurum zararının 129.736,16 TL’sinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece bozmadan sonra ıslah olmayacağına dair değerlendirmesi uygun ve yerinde ise de kabul edilmeyen ıslah ile arttırılan miktarın nazara alınarak davanın kabulü yerine davanın kısmen kabul edilmesi ve buna göre davacı kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.