Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/4411 K.2017/7675

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, yaşlılık aylığı için gerekli olan hizmet süresine yetecek kadar prim ödediğini belirterek hak ettiği tarihten itibaren aylık bağlanmasını talep etmiş, mahkemece dava tarihinden sonra 01.02.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının 26.12.1988-31.03.2004 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında primi ödenmiş 5498 gününün bulunduğu, 01.04.2004-30.09.2008 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki avukat topluluk sigortasına ilişkin primlerini yatırmadığı, 01.10.2008-30.12.2014 arası avukat topluluk sigortasının 5510 sayılı Yasa’nın 4/1-b maddesinde kaldığı ve bu sürelerinde priminin yatırılmadığı, davacıya yaşlılık aylığı bağlanması için 506 sayılı Yasa kapsamındaki primi ödenmiş günlerin yeterli olduğu zira yaşlılık aylığı bağlanma şartlarının 506 sayılı Yasa’ya göre 20 yıl 45 yaş 5300 gün olduğu,

20.05.1963 doğumlu olan davacının 25.01.2016 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

506, 1479, 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince gelir/aylık bağlanmasına ilişkin davalarda, Kuruma başvuruda bulunulduğu tarih itibarıyla tümüyle oluşmayan tahsis koşullarının yargılama aşamasında gerçekleşmesi durumunda, özellikle, Anayasa’nın 141. maddesindeki, davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğunu belirten hüküm, 6100 sayılı Kanunun “Usul ekonomisi ilkesi” başlıklı 30. maddesinde yer alan, hakimin, yargılamanın kabul edilebilir süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu yönündeki düzenleme, sosyal koruma, dayanışma,

sosyal denkleştirme ve zorunluluk ilkelerine dayanan sosyal sigortalar, bireyin onuru ile kişiliğinin geliştirilmesi için kaçınılmaz ekonomik, sosyal ve kültürel hakların doyurulması temeline dayanan sosyal güvenlik hukukunun ilkeleri dikkate alındığında, bütün şartların yerine getirildiği tarihi izleyen ay başından itibaren gelire/aylığa hak kazanıldığının tespitine ilişkin hüküm kurulmalı, kuşkusuz yargılama aşamasında gelir/aylık bağlama koşulları gerçekleşen

sigortalı yönünden Kurumun dava açılmasına sebep olan herhangi bir haksız işleminin söz konusu olmadığı gözetilerek yargılama giderleri buna göre değerlendirilmelidir.

Yukarıdaki açıklama ve yasal düzenlemeler ışığında dava irdelendiğinde, davacının tahsis talep tarihini takip eden aybaşı itibarıyla aylığa hak kazandığı belirgin bulunmasına karşın, bu hakkı yargılama safhasında kazanması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin de buna göre paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.