Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/4880 K.2019/7592

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitiyle, fazladan ödenen primlerin iadesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitiyle, fazladan ödenen primlerin iadesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı kurum davacının talebini kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Özetle; davanın kabulü ile; davacının yaşlılık tahsis talebini içeren dosyanın işlemden kaldırılması işleminin iptaline, tahsis talep tarihi olan 31/01/2013 tarihini takip eden ay başından itibaren 506 sayılı yasa 4/a uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanmış olduğunun tespiti ile, 01/02/2013 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı ödenmesine ve davacının 4/a sigortalılığından sonra yatırılmış olan 4/b isteğe bağlı sigortalılıklarının bu aylık bağlanma işleminin nazara alınmaması sebebiyle 66.570,59-TL'nin ıslah tarihi olan 27/05/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davalı kurumun istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitiyle, fazladan ödenen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Somut dava dosyası incelendiğinde davacının ilk tahsis talep tarihinin 31.01.2013 tarihi olduğu, açtığı eldeki dava ile hizmet birleştirmesi olmadan 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği, ancak dava devam ederken kurumdan yeni bir tahsis talebinde bulunduğu ve 21.01.2015 tarihindeki bu tahsis talebine binaen 4/1-a ve 4/1-b hizmetleri birleştirilerek yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Buna göre öncelikle davacıdan önceki tahsis talebinden vazgeçip vazgeçmediği sorulmalı, vazgeçmediği anlaşılırsa sonraki tahsisin iptal edileceği ve ödenen aylıkların da iadesinin gerekeceği göz önünde bulundurularak davacının ayrıntılı beyanı alınmalı, önceki tahsis talebinden vazgeçmediğinin anlaşılması halinde kurumca tahsis sırasında göz önünde bulundurulan isteğe bağlı sigorta primlerinin iadesinin mümkün olmadığı gözetilmeli,

sadece 2013 yılındaki tahsis talebine geçerlilik tanınırsa bu tahsis talep tarihinden itibaren aylık şartlarının oluşması halinde artık aylık 4/1-a kapsamına dönüşecek ve sonraki tahsis geçersiz hale geleceğinden 4/1-b kapsamında alınan aylıkların iade edilmesi kaydıyla, bu tahsiste kullanılan 01.10.2008 sonrası isteğe bağlı sigorta primlerinin iadesinin mümkün hale geleceği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.