Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/5578 K.2018/6944

Asıl ve Birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum vekili ile davalılar ..., ... İnş. ... . ve Tic. Ltd. Şti vekilleri ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre,davacı ve davalılar ..., ... İnş. ... . ve Tic. Ltd. Şti davalıların tüm, davalı ...'in ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, 28.05.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle bağlanan geliri, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masraflarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 10. ve 26. maddeleridir.

Mahkemece 506 sayılı Yasanın 10. maddesinin değerlendirilerek karar verilmiş olması yerinde ise de davalı ... olayda 3. kişi olması sebebiyle 506 sayılı Yasanın 26/2 maddesi gereğince sorumludur. Bu nedenle ...'in kurum zararının toplam %80 kusur karşılığından sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken 10. madde gereği %90 kusur karşılığından sorumlu tutulması usul ve Yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.