Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/5758 K.2018/7910

Dava, tedavi nedeniyle yapılan yol giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, özünde tedavi nedeniyle yol giderlerinin ödenmesi istemine ilişkin olduğu gözetilerek; Kurumca karşılanması gereken tutarlar 5510 sayılı Yasanın 72. maddesi kapsamında Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonundan sorulup, belirlenmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedeni" olduğu belirtilmiştir.

506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almakta olan davacının, ...Devlet Hastanesi’nin 21.06.2006 tarihli sağlık kurulu raporuna göre haftada üç kez hemodiyalize girmesi gerektiğinin ve kalp yetmezliği nedeni ile özel oto ile gitmesinin uygun olduğu belirtildiği, mahkemece Atatürk Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü’nden alınan 16.08.2011 tarihli sağlık kurulu raporu ile önceki rapora benzer şekilde ifadeler kullanıldığı,

davacının iş bu dava ile 2008 Aralık – 2010 Mart ayları arasında, ikamet ettiği Borçka ilçesi Atanoğlu Köyü ile hemodiyaliz tedavisi olduğu ...Devlet Hastanesi arasında özel taksi için fatura ettiği 75.920,00 TL’nin tahsilini istemiş, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde bozma gereğince 5510 sayılı Yasanın 72. maddesi kapsamında Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonundan sorulup karar verilmesi gerekirken ...Şoförler ve Otomobilciler Odasından gelen özel taksi ücret tarifesi esas alınarak bozma sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, önceki bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 65. maddesi, “Hekimin veya diş hekiminin muayene veya tedavi sonrası tıbben göreceği lüzum üzerine genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlık hizmetinden yararlanmaları için muayene ve tedavi edildikleri yerleşim yeri dışına yapılan sevkinde, ayakta tedavilerde kendisinin ve bir kişi ile sınırlı olmak üzere refakatçisinin gidiş ve dönüş yol gideri ve gündelikleri; yatarak tedavilerde ise gidiş ve dönüş tarihleri için gündelikleri ile yol gideri Kurumca karşılanır.

Genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin yatarak tedavileri sırasında, hekimin veya diş hekiminin tıbben göreceği lüzum üzerine yanında kalan refakatçinin yatak ve yemek giderleri bir kişi ile sınırlı olmak üzere Kurumca karşılanır. Yurt içinde veya yurt dışına yapılan sevkler nedeniyle ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin tutarı 72 nci maddede belirtilen Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu tarafından belirlenir.

Sürekli işgöremezlik veya malûllük durumlarının tespiti, kontrolü veya periyodik sağlık muayenesi amacıyla yapılan sağlık hizmeti giderleri ile yol ve gündelik giderleri de bu madde hükümlerine göre ödenir. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, özünde tedavi nedeniyle yol giderlerinin ödenmesi istemine ilişkin olduğu gözetilerek;önceki bozma kararı gereğince Kurumca karşılanması gereken tutarlar 5510 sayılı Yasanın 72. maddesi kapsamında Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonundan sorulup, belirlenmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.