Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/875 K.2017/2882

... adına Av. ... ile ... vasisi ... arasındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 25.09.2013 günlü ve 2012/430 E. 2013/733 K. sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalı vasisi tarafından istenilmesi üzerine dosyası incelendi, gereği konulup düşünüldü:

Davalı ...’in Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 26.02.2014 günlü ve 2014/202E., 2014/1123K. Sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen Salihli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/380 (E) ve 2013/14 (K)sayılı kararı ile 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla hükümlü olduğu, davalı ...’e gönderilen tebligatın ceza infaz kurumunda bizzat tebliğ edildiği, davalının doğrudan cezaevi aracılığıyla gönderdiği temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği ve temyiz için gerekli harcın yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

1-Davalıya vasi olarak atandığı anlaşılan ...’e davalının temyizine muvafakat edip etmediği sorulup bu hususta beyanı alınarak,

2-Muvafakat ettiğinin anlaşılması halinde;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Hükmü çerçevesinde ve savcılıkça yatırılan temyiz harcının temyiz hakkı vermediği dikkate alınarak temyiz harcının tamamlanması sağlandıktan,

Muvafakat etmemesi halinde ise; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi gereği, iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı hususu gözetildiğinde, anılan davalının temyiz itirazının reddine ilişkin verilecek ek kararı temyiz hakkının sınırlanmaması için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesinde belirtilen prosedür yerel mahkemece işletilerek,