Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/937 K.2017/2253

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan harcama ve ödemelerin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle 5510 /20-3 maddesi kapsamında illiyet bağı aranmaksızın yasada belirtilen koşullarda hak sahiplerine gelir bağlanmasının mümkün olmasına, ne varki bu davada müteveffanın ölümü ile meslek hastalığı arasında illiyet bağının olmadığı Adli Tıp Genel Kurulu kararı ile belirlenmesi karşısında bu anlamda redde ilişkin kararın isabetli olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.