Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/1044 K.2018/8607

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı vekili, davacının davalı işverene ait işyerinde 01.01.1989 - 18.12.2009 arasında 28.02.1992 - 29.05.1993 askerlik dönemi hariç çalıştığını, hizmetlerinin davalı kuruma eksik bildirildiğini belirterek eksik bildirilen günlerin tespitini talep etmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda, “Davacının kuruma bildirilen hizmetlerinin dışında kalan 01.01.1989 tarihinden 2009 yılı Aralık ayına kadar (Aralık ayında 11 gün dahil) süre için toplam 2860 gün süreyi hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine” dair olup Dairemizin 03.10.2013 tarihli ilamı ile davacının, dava dışı ... adlı bir işverene ait 202337 no’lu işyerinden 01.01.1992 - 31.01.1992 tarihleri arası dönemde 30 günlük bir çalışmanın bildirilmiş olması karşısında, anılan işyerinin ve çalışmanın niteliği de araştırılarak hak düşürücü süre konusunun da irdelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu ve verilen son kararda,

01/01/1989 - 13/02/1992 ve 14/05/1993 - 18/12/2009 tarihleri arasındaki dönemlerde kesintisiz günlük brüt asgari ücretle tam gün üzerinden 506 sayılı ve 5510 sayılı Kanuna tabi hizmet akdiyle toplam 2835 gün fiili olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, talep konusu dönemde kesintisiz olarak davalı işveren yanında çalıştığının kabul edilmiş olmasına rağmen dava dışı işyerlerinden yapılan bildirimlerin dışlanmamasının çelişkiye neden olduğu açıktır. 1992 yılında bildirilen dava dışı işyerindeki çalışmaların iptali gerçekleşmeden çalışmanın kesintisiz olduğunun kabul edilemeyeceği aksi halde de hak düşürücü sürenin söz konusu olacağı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının, 1992/1. döneminde 202337 sicil numaralı dava dışı farklı işyerinden 30 gün süre bildirilen çalışmalarla ilgili olarak dava dışı işverenin de hak alanını da ilgilendirdiği gözetilerek HMK 124. maddesi gereği husumet yöneltmesi için davacıya mehil verilmeli; usulüne uygun şekilde katılım sağlandıktan sonra onun da göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan Mahkemenin kabulüne göre davacının askerlik süresinin başlangıcından 15 gün öncesiyle askerliğinin bitişinden 15 gün sonra başlatıldığı belirtilmiş ise de, kararda askerlik bitişinden sonraki sigortalılığın 14.06.1993 yerine 14.05.1993 tarihinden başlatılması da yerinde değildir. O hâlde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.