KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2018/1934 E., 2018/7706 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2018
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
.........
Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran davalı vekilinin sair itirazlarının reddi gerekir.
2-)Davacı ... vatandaşı iken ....... da geçen hizmetlerinin 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanmak ve .... rant sigortasına ilk giriş tarihinin ....’ de de sigortalılık başlangıcı olarak kabul edilmesi için dava açmış ancak Mahkemece talepler tefrik edilerek “davacının ... vatandaşı olma şartı aranmaksızın yurt dışında ....... vatandaşı iken yaptığı 3201 sayılı yasa kapsamında borçlanmaya esas çalışma sürelerini borçlanmaya hakkı olduğunun tespitine” ilişkin dava ... 12. İş Mahkemesi'nin 27.05.2014 tarih,..... sayılı dosyasında görülmüş ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.
Eldeki davada da davacının . ... Sigortasını ilk giriş tarihinin .......’de de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesine ilişkin talep incelenmiş ve temyize konu kararla davanın kabulüne karar verilmiş ancak taleplerin hiç gerekmediği halde tefriki ile hem kesinleşen davada hem eldeki davada davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir. Aynı konuda iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği halde inceleme konusu kararda davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2018/1934, K. 2018/7706, 9 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama