Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/2191 K.2018/4960

Dava, hizmet tespiti ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; ... T.C. kimlik ve ... .... S.S. numaralı davacı ...’nun. Dahili davalı işveren ... Otom. Paz. A.Ş.'ne ait 146653.35 sicil sayılı işyerinde. 01.02.1987 – 15.09.1987 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 225 gün çalıştığı, 225 günlük çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine, davalı ... İnş. Mak. Tur. Tic. San.

A.Ş. hakkındaki davanın husumet nedeni ile reddine, 04.10.2013 tarihli tahsis başvurusuna istinaden, 506 sayılı Yasanın 4759 sayılı Yasa ile değişik Geçici 81/B-d maddesi uyarınca 45 yaşını doldurma koşulunu yerine getirdiği 11/10/2015 tarihinde yerine getirdiğinden, kendisine 11/10/2015 tarihini takip eden 01/11/2015 tarihi itibari ile yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tespitine, fazla isteğin reddine, karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar; Kurum ve ... Otomotiv Pazarlama A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, temyiz eden davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Kurum tarafından davacıya 01.11.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Mahkemece, 01.11.2014-01.11.2015 tarihleri arası aylık bağlama yönünden davanın konusuz kaldığına karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, kararı temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.