KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2018/2739 E., 2019/751 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2019
Karar Metni
213 kelime·1 dk okuma
... ile 1-.... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2-...Kağıt San. ve Tic.Ltd.Şti. 3-... adlarına Av. ... arasındaki dava hakkında .... İş Mahkemesince verilen 07.07.2017 günlü ve 2015/35E-2017/697 K sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Gerekçeli karar davada vekillle temsil edilen davacı ... vekiline tebliğ edilmesi gerekirken Av. ...'a tebliğ edilmediği anlaşılmakta olup.
Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği,
10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2018/2739, K. 2019/751, 5 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama