Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/2998 K.2018/10962

Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı, 01.10.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep ettiği, Mahkemece, sigortalılığının 01.08.1988 tarihinde başladığı, 45 yaşını ikmal ettiği tarihde aylığa hak kazanacağı, dava tarihi itibariyle aylığa hak kazanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, 29.04.2013-12.05.2013 tarihleri arasında yurt içinde 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı bulunan, ...'da geçen hizmetlerini 3201 sayılı Kanun kapsamında 03.06.2013 tarihli borçlanma istemine istinaden 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında 5300 gün karşılığı tahakkuk ettirilen borçlanma bedelini tamamını ödeyen, 15.09.1970 doğumlu davacının,

24.02.2014 tarihli tahsis talebine istinaden 506 geçici 81/B-f maddesi gereğince 20 yıl 45 yaş 5300 güne tabi olduğu tahsis tarihi itibariyle davacının 26 yıl hizmet ve 5314 prim gün sayısının bulunduğu ve 45 yaşının 15.09.2015 tarihinde doldurduğu anlaşılan davacının 01.10.2015 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.