Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/35 K.2018/2585

Dava, itirazın iptali ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; davacı Kurum tarafından, bağlanan yaşlılık aylığının, oda kaydının usulsüz olduğunun tespiti üzerine sigortalılık süresinin iptal edilerek, aylık şartlarının kaybolması nedeniyle aylığın kesilmesi işleminin yanında ayrıca, 20.02.2002-02.10.2009 tarihleri arası dönem yönünden yersiz yapılan sağlık giderleri ve işlemiş yasal faizi yönünden, davalı aleyhine başlatılan ilamsız takibe, davalı tarafından süresinde itiraz edilmesi üzerine, itirazın iptaline, takibin devamına ve alacağın %20’ından aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesi istenmiştir.

Mahkemece, davalı hakkında Kurumca yapılan işlemlerin yerinde olduğu ne varki hesap hatası yapıldığı kanaatini belirtir bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş ise de, verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının, Kurumun aylık kesme ve yersiz ödeme borcu tahakkukuna dair yapılan işlemin iptali ile aylığın yeniden bağlanması talebine ilişkin olarak açtığı davada verilen red kararının 20.09.2013 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında 01.10.2008 tarihine kadar davacı hakkında yapılan yersiz sağlık giderlerine ilişkin tahakkuk yerinde olup davacının bu dönemi ödemekle yükümlü olduğu açık ise de mahkemece 01.10.2008-02.10.2009 tarihleri arası bakımından yapılan yersiz sağlık harcamalarına yönelik verilen kararı yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Yersiz ödenen tedavi masraflarından geri alınacak kısmının belirlenmesinde 01.10.2008 sonrası bakımından, 5510 sayılı Yasanın 60. ve Geçici 45. maddesine göre inceleme yapılmalıdır.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 60. maddesinde ayrıntılı bir düzenleme ile genel sağlık sigortalısı sayılanlar belirtilmiş, 19.01.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6385 sayılı Yasanın 12. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 45. maddesinde ise “Bu Kanuna göre genel sağlık sigortalısı ya da bakmakla yükümlü olunan kişi kapsamına girmekle birlikte, asli olarak hak etmediği bir kapsamda sağlık hizmeti alanlara 31.1.2012 tarihine kadar verilen sağlık hizmetlerine ilişkin Kurumca tahakkuk ettirilmiş veya ettirilecek borçlar,

varsa ilgililerin bu nedenle açtıkları davadan vazgeçmeleri halinde tahsil edilmez. Bu borçlara ilişkin açılmış olan dava ve icra takiplerinden Kurumca vazgeçilir.” denilmiştir.

Geçici 45. madde gerekçesinde, 5510 sayılı Kanuna göre, vatandaşların genel sağlık sigortası kapsamına alınmasına ilişkin işlemlerin 2012 yılı Ocak ayı itibarıyla tamamlanması nedeni ile bu tarihe kadar yaşanan geçiş sürecinde, tabi olduğu genel sağlık sigortası statüsünün aradığı şartlarla sağlık yardımı alması gerekirken, Kanunun diğer statülerine göre ya da bakmakla yükümlü olunan kişi statüsünde hak etmediği halde sağlık yardımı yapılanlara ilişkin sağlık giderlerinin ilgililerden tahsil edilmemesi ve bu suretle oluşacak mağduriyetlerin önlenmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.

Yersiz ödendiği ileri sürülen sağlık giderleri yönünden, 31.01.2012 tarihine kadar yapılan sağlık giderleri 5510 sayılı Kanunun geçici 45. maddesi gereği talep edilemeyecektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, yersiz ödenen sağlık giderlerinin tahsiline yönelik davalı aleyhine girişilen icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulması isteminde, takip konusu alacağın likit, yani belirgin olması, başka bir anlatımla, hak etmediği giderler her ay kendisine ödenen borçlunun herhangi bir hesaplamaya gerek olmaksızın yalnız başına borç miktarını bilebilecek durumda olması karşısında; davalı borçlunun icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına karar verilmesi ile vekalet ücreti bakımından itirazın iptali davalarının nispi vekalet ücretine tabi olmasına rağmen maktu vekalet ücreti tayini de isabetsizdir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.