KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2018/3595 E., 2018/10263 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dava, sürekli iş görmezlik durumunun tespiti, kurum işleminin iptali ile sürekli iş görmezlik ödeneğinin yeniden bağlanması ve davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen reddine, kısmen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Mahkemece her ne kadar faiz yönünden, ıslah talebi ile bilirkişi raporu ve kurum kayıtları dikkate alındığında faiz alacağı miktarının davacı mirasçılarına yapılan yersiz ödeme miktarından az olduğu belirtilerek faiz alacağı talebinin reddine karar verilmiş ise de, ilk mahkeme kararında hükmedilen faiz miktarının davacılar tarafından temyiz edilmemesi sonucu oluşan usulü kazanılmış hak nazarında, davacıların faiz hakkının 1.729,17 TL ile sınırlı olmasına göre, faiz talebinin reddinin bu gerekçeye göre yerinde olduğu anlaşılmıştır.
3- Mahkemece karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm yönünden yapılan incelemeye gelince, söz konusu taleplerin yargılama safhasında gerçekleştiği dikkate alınarak, davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2018/3595, K. 2018/10263, 5 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama