Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/4121 K.2019/6146

Bölge Adliye Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Dava, fiili hizmet süresi zammının dikkate alınarak yaşlılık aylığı talebine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, Davacının, 3 yıl 10 ay 15 günlük fiili hizmet zammının yaş haddinden tenzili gerektiğine ve buna göre 06.11.2016 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

06.11.2015 tarihinde açılan eldeki davada.

21.09.1971 doğumlu olan davacı hakkında davalı Kurumca 5434 sayılı Yasanın 32 ve 33. maddeleri kapsamında hak ettiği fiili hizmet zammı (FHZ) süresi olan 3 yıl 10 ay 15 günün yaş haddinden de geriye doğru çekilerek tahsis şartlarının belirlenmesi gerektiği iddiası ile 06.11.2016 tarihinde yaş bakımından yasal koşullan yerine getirerek yaşlılık aylığına müstahak olacağının tespitine karar verilmesini talep edilmiş olduğu anlaşılmakta ise de, yaşlılık aylığı bakımından işten ayrılma koşulu gözetildiğinde ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 33. maddesi uyarınca,

dava dilekçesinin yorumu ve bahsedilen olgulara ilişkin hukuki nitelendirmenin hâkime ait bir görev olduğu dikkate alınarak, davacının talebinin 5434 sayılı Yasa kapsamında hak kazanılan fiili hizmet zammı süresinin tahsis şartları içerisindeki yaş şartından indirilmesi gerektiğinin tespitine ilişkin olduğu dikkate alınarak infaza elverişli ve yasal düzenlemelere uygun bir karar tesisi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.