Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/4355 K.2020/1660

Asıl ve birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 24.06.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, geçici iş göremezlik geliri ile sigortalı için yapılan tedavi masraflarının rücuan tahsilini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, hak sahibini açmış olduğu tazminat davasının sonucun beklenmesi gerektiği ile davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Asıl dava ve birleşen dosya davalarının kısmen kabulü ile, 40.595,98.-TL ilk peşin değerli gelirin (sosyal yardım zammı dahil) tahsis onay tarihi olan 08/07/2005 tarihinden, 826,88.-TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihi olan 23/02/2005 tarihinden, 2.384,95.-TL tedavi giderinin ödeme tarihi olan 20/12/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, Davacının fazlaya ilişkin peşin sermaye değeri, geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi gideri zararına ilişkin taleplerinin reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Alınan kusur raporlarının oluşa uygun olması ile birlikte 506 sayılı Yasanın 10. maddesi gereği davalının %70 oranında sorumlu olması gerektiğinden hareketle “Davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine,

Davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne,

Bakırköy 3. İş Mahkemesinin 02/05/2017 tarih, 2006/2232 Esas-2017/164 Karar sayılı kararının HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

Asıl dava ve birleşen Bakırköy 19.İş Mahkemesinin 2015/157 Esas sayılı davasında, davanın kısmen kabulü ile;

47.998,20 TL ilk peşin değerli gelirin (sosyal yardım zammı dahil) tahsis onay tarihi olan 08/07/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

964,69 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihi olan 23/02/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

2.782,45TL tedavi giderinin ödeme tarihi olan 20/12/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin istemin reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili; yeni bir kusur raporu alınması gerektiği ile eksik araştırma ve inceleme söz konusu olduğundan kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı vekili: dosya kapsamında bulunan raporlar arasında çelişkiler bulunduğunu, kusurunun daha az olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dava; 24.06.2004 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin ve sigortalıya yapılan tedavi giderlerinin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri kapsamında tahsili istemine ilişkin olup, kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, 09.09.2011 tarihli kusur raporunda davalının %40 sigortalının %60 oranında kusurlu kabul edildiği, söz konusu trafik iş kazasına konu olan kamyonun servis bakımlarına ilişkin faturaların dosya kapsamına sunulduğu ve bu faturalar göz önüne alınarak düzenlenen 12.12.2012 tarihli kusur raporunda davalının kusurunun bulunmadığının belirtildiği, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen hak sahibi tazminat dosyasında da davalının %40, sigortalının %60 oranında kusurlu olduğu gözetilerek yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

Belirtilen tespitler ışığında somut olaya dönüldüğünde, araçta teknik arıza olup olmadığı, periyodik bakım ve onarımların yapılıp yapılmadığı ve yapıldığına dair ibraz edilen belgelerin sıhhatli olup olmadığı, aracın muayenesinin (vize) yapılıp yapılmadığı, en son ne zaman yapıldığı hususları belirlendikten sonra, oluşa uygun çelişkileri giderecek şekilde kusur raporu alınıp soncuna göre hüküm kurulmalıdır.

2- Kabule göre de; işbu dava dosyasında hükme esas alınan kusur raporunu düzenleyen bilirkişiler ile tazminat dosyasındaki hükme esas alınan kusur raporunu düzenleyen bilirkişilerin aynı şahıslar olduğunun gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.