Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/5297 K.2019/3807

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Davacı 01.07.2002-30.07.2008 tarihler arasında 2189 gün davalı şirketlerde geçen çalışmalarının tespitini talep etmiş, mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası, “Davacının, davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. adına tescilli iken 13/05/2008 tarihinde diğer davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. şirketine devredilen 11044989-035 sicil nolu işyerinde 01/09/2002-12/05/2008 tarihleri arasında 953 gün asgari ücretle çalıştığının 71 günlük hizmetin davalı kuruma bildirildiğinin, 882 günlük hizmetin kuruma bildirilmediğinin ve 13/05/2008-30/07/2008 tarihleri arasında 77 gün asgari ücretle çalıştığının, 77 günlük hizmetin kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, davacının talep konusu dönemde kesintisiz çalışıp çalışmadığının daha detaylı araştırılması gerektiği belirtilmiş, bozma sonrası bir takım araştırma yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; davacının yaptığı işin niteliği ve mevsimlik olup olmadığı ile süresi tam olarak netleştirilmemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kardeşi ...’ın sigortalılık süresi ve beyanı dikkate alınarak 01.09.2002 tarihinden itibaren 30.10.2005 tarihine kadar yılın Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında sezonluk olarak çalıştığı, 20.09.2006 tarihinden itibaren yılın Aralık ayında fabrikada üretim olmadığı ve yapılan bildirimleri gözetilerek davacının sürekli çalıştığı belirtilmiş ise de, tanık ...’ın ifadesinde, davacının kendisinden 2 ay sonra işten ayrıldığını belirttiği,

ilgili tanığın 01.07.2002-16.02.2007 tarihleri arasında davalı işyerlerinde çalıştığına dair verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır. Tespite konu dönemler içerisinde 05.08.2003 tarihli Kınık İlçe jandarma Komutanlığı tespit tutanağı, 31.10.2003 tarihli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı inceleme raporunda çalıştığı tespit edilenler arasında davacının isminin bulunmadığı belirgindir.

Mahkemece, SGK Teftiş Kurulu Başkanlığının 30.01.2007 tarihli soruşturma raporu ile Kınık Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/394 esas sayılı soruşturma dosyasındaki beyanlar ile ..., ...,...’ın aynı işverenlere karşı açmış olduğu hizmet tespiti içerikli davalarındaki delillerde gözetilmek kaydıyla, davacının yapmış olduğu işin niteliği ve mevsimlik olup olmadığı ile süresi daha detaylı araştırılmalı, dinlenen tanıkların tamamının hizmet döküm cetveli getirtilerek, ihtilaflı dönemde davalı işyerlerinden ne kadarlık bildirimlerinin olduğu gözetilerek elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, 18.10.1984 doğumlu olan davacı yönünden, 506 sayılı Yasanın 60/G maddesindeki “18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dâhil edilir.” hükmün gözetilmemesi ile karar başlığında davalı şirketlerin ünvanlarının tam olarak gösterilmemesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.