Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/6066 K.2019/5730

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak , davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca. "Hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

"Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacının talebinin, dava dilekçesinde özetle; TRT Genel Müdürlüğü Ankara Radyosu Türk Halk Müziği Müdürlüğünde 17/03/1999 tarihinde istisna sözleşmesi ile çalışmaya başladığı, bu çalışmasının kadroya geçtiği, 15/10/2002 tarihine kadar devam ettiğini, çalışmasının kadrolu eleman olarak sürdüğünü, TRT'deki çalışmasının tamamen bağımlı çalışma niteliğinde olduğunu, davalı ... Müdürlüğünde 17/03/1999 - 15/10/2002 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının ilişkin olduğu; mahkemece davanın KABULÜ ile;

1-Davacının davalı ... Müdürlüğüne ait 15390.06 sicil sayılı işyerinde diğer davalı kurum (SGK)'a bildirilen süreler dışında;

2000/1 döneminde 44 gün çalışma karşılığı 992,17 TL,

2000/2 döneminde 38 gün çalışma karşılığı 888,76 TL,

2000/3 döneminde 25 gün çalışma karşılığı 606,99 TL,

2001/1 döneminde 37 gün çalışma karşılığı 1.128,03 TL,

2001/2 döneminde 37 gün çalışma karşılığı 1.306,35 TL,

2001/3 döneminde 42 gün çalışma karşılığı 1.527,68 TL,

2002/1 döneminde 37 gün çalışma karşılığı 1.667,63 TL,

2002/2 döneminde 52 gün çalışma karşılığı 2.176,36 TL,

2002/3 döneminde 12 gün çalışma karşılığı 481,30 TL olmak üzere toplam 324 gün daha 506 sayılı Yasaya tabi olarak hizmet akdiyle geçen bildirilmesi gereken çalışma süresi ile ek prime esas kazanç tutarının bulunduğunun ve diğer davalı Kurum (SGK)'a bildirilmesi gerektiğinin TESPİTİNE, karar verilmesi karşısında kararın kısmen kabul niteliğinde olup hükmün kendi içinde çelişkili olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır."