Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/6114 K.2019/6434

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Vergiye kaydı bulunmayıp, 03.05.1971 tarihinden itibaren ...

Esnaf Odasına kaydı bulunan davacı, 03.05.1971 tarihinden itibaren sigortalı olduğunun ve 23.11.2000 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiş; mahkemece davanın reddine dair verilen ilk hüküm, Dairemiz 28.11.2014 günlü ilamı ile, davacıya tespitini istediği sürelerin açıklatılması, davalı Kurum tarafından iptal edilen 1479 sayılı Kanun kapsamındaki tescil işleminin geçerli olup-olmadığının incelenerek,

buna göre sigortalı olunabilecek süresinin bulunup-bulunmadığının tespiti, talebin 01.10.2008 tarihi sonrasını da kapsaması durumunda, yasada belirtilen şartların varlığı halinde 01.10.2008 tarihinden sonrası için sigortalılık verilip-verilemeyeceği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekçeleri ile bozulmuştu.

Somut olayda, bozma sonrası davacının, 22.03.1985-30.09.2008 tarihleri arasında 1479, 01.10.2008-25.12.2012 tarihleri arasında 5510 4/1-b maddesi kapsamında sigortalılık süresinin tespit talebi olduğu, 23.11.2000 tarihinde ise davalı Kuruma tescil başvurusunun varlığı karşısında, 1479 sayılı yasanın Geçici 18. maddesi gözetilmeksizin 1982-2012 arası dönem için kuruluş kayıtları ve kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın varlığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.