KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2018/6303 E., 2019/7057 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2019
Karar Metni
364 kelime·2 dk okuma
Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... vasisi ... 2-... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Afşin İş Mahkemesinden verilen 17/05/2018 günlü ve 2015/397 E. - 2018/434 K. sayılı hükmün, ... vasisi ... ile ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararı hükmü gereğince, “temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.”
Türk Medeni Kanunun 451'nci maddesine göre, “Ayırt etme gücüne sahip olan vesayet altındaki kişi, vasinin açık veya örtülü izni veya sonraki onamasıyla yükümlülük altına girebilir veya bir haktan vazgeçebilir. Yapılan işlem diğer tarafın belirlediği veya başvurusu üzerine hakimin belirleyeceği uygun bir süre içinde onanmazsa, diğer taraf bununla bağlı olmaktan kurtulur.” düzenlemesine yer verilmiştir.
Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; davalı ...’in 15.06.2016 tarihinde kısıtlandığı ve vesayet altına alındığı, gerekçeli kararın ise davalı ... vasisi olan ...’e tebliğ yapılmadığı, temyizin ise davalı ... vekili Av. ... tarafından yapıldığı ve nispi temyiz harcı yerine maktu temyiz harcı yatırılarak eksik harç yatırıldığı anlaşılmıştır.
Davalı vasisine, “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği ve özellikle kısıtlının temyiz dilekçesi ile gerekli harç ve giderleri ödemediği temyiz iradesi varsa 7 günlük kesin süre içinde gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı” şerhini içerir biçimde tebligat çıkarıldıktan sonra,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2018/6303, K. 2019/7057, 7 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama